*
Met een groep vrienden van school ging ik op vakantie naar Joegoslavie, dat was stappen, zuipen en neuken geblazen, door de anderen dan, niet door mij, ik had daar geen zin in, ik wilde fit blijven voor het nieuwe seizoen. Dat was trouwens ook de laatste keer dat ik met een bus op vakantie ben gegaan, niets is ellendiger dan twintig uur in een bus te zitten vol rottende vakantiegangers. Met mijn liefde was het somber gesteld, natuurlijk waren er wel meisjes die ik zag zitten, Eva bijvoorbeeld, maar ik was er niet mee bezig, ik dacht meer aan het voetbal.
Het nieuwe seizoen begon kut, door die vakantie was ik niet vanaf het begin bij de voorbereiding geweest en begon ik op de bank, maar al snel kwam ik in het elftal, als spits, daar moest ik aan wennen, maar gaandeweg het seizoen begon ik lekker te draaien, ik was balvast en scoorde ook nog af en toe; de tegenstanders waren natuurlijk minder, maar toch.
We trainden en speelden onze wedstrijden op De Groene Long, een complex omgeven door bossen aan de rand van Kerkrade, op Kaalheide kwamen we bijna nooit.
Ondertussen was ik qua uiterlijk een hippie, op school ging het wel ok, leren deed ik zo weinig mogelijk, ik wist steeds magere voldoendes te scoren, alleen bij tekenen sloofde ik me uit, we maakten reisjes naar Keulen en Parijs, in het Musee d‘Orsay zagen we de Impressionisten in Keulen de Pop-Art. Ik had weer een vriendinnetje, maar ik was niet meer zo verliefd als de eerste keer. In het zwembad zag ik mijn ex met andere jongens flirten, ze had mooie billen, daar had ik nooit zo op gelet.
Tegen ieders verwachting in slaagde ik, zelf had ik daar nooit aan getwijfeld, tekenen was mijn compensatievak. Na uitgebreid alle eindexamenfeestjes te hebben afgestroopt werd het tijd om een vervolgopleiding te kiezen. Dat werd kunstacademie, hoewel de toelating een lachertje was; het was wat knutselen, een beetje aanrommelen eigenlijk, samen met een vriend werd ik aangenomen, we lagen dubbel.
(volgende bladzijde)
