*
Het begon met een testwedstrijd op Kaalheide. Ik speelde niet eens zo geweldig, maar blijkbaar goed genoeg om indruk te maken op de technische staf onder leiding van Jan Reker. Na afloop kregen we een envelop met de reiskostenvergoeding van Reker zelf, daarbij maakte hij me al duidelijk dat het wel goed zat.
Ik was 16, deed het Atheneum en had een vriendinnetje, maar dat liep op zijn einde. Als het aan mij had gelegen dan waren we nu getrouwd geweest en hadden drie kinderen, nee zij was op me uitgekeken. Dat kon best, ik was niet de meest spannende jongen van de school, hoewel daar snel verandering in zou komen, maar toen was ik een doorsnee jongen, die aardig kon leren en de hele dag met voetbal bezig was. We zaten naast elkaar in klas, dat was de eerste fout, het had wel een voordeel dat we in tussenuren bij mij thuis konden seksen, we deden alles, alleen het echte penetreren was er nog niet van gekomen, maar naast je vriendinnetje in de klas zitten is eigenlijk niet gunstig. Het was echt afgelopen toen zij na een vakantie in Italie steeds over een zekere Danilo begon te praten, ze zei dat het niet meer dan een goede vriend was, maar ik had toen al kunnen weten, hoe het werkelijk zat. Ze maakte het snel daarna uit, ik kon niks zeggen, praten is nooit mijn sterkste kant geweest, als iemand geen zin meer heeft, dan kan ik daar niets aan veranderen.
Ik begon bij Roda, werd elke dag in Geleen opgehaald met een busje om vervolgens, via alle dorpjes tussen Geleen en Kerkrade en een steeds volgepropter busje de training te bereiken. Het niveau kon ik aan, ik kwam centraal op het middenveld te spelen, dat is wat iedere voetballer wil. Ik deed het goed, maar we hadden niet het sterkste team van de landelijke jeugdcompetitie, dat werd pijnlijk duidelijk in de eerste wedstrijd, uit tegen Go Ahead Eagles. We waren onder de indruk van het stadion met het perfecte veld en verloren kansloos. Versleijen, onze trainer, bleef rustig, hij zag ook wel dat we niet goed genoeg waren.
We verloren veel, toch had ik naar mijn zin, elke dag trainen dat beviel me wel. Je komt in een ritme; school, trainen, eten, leren.
Ik zat in 5 atheneum, met minimale inspanningen wist ik alles te halen. Langzaam begon ik te veranderen, ik kon aardig tekenen en het was gunstig dat je tekenen ook als eindexamenvak kon kiezen. Mijn belangstelling voor kunst groeide, het werd nog eens aangewakkerd door de leraar die verbanden ging leggen tussen Mc Donald‘s en Andy Warhol. Voor de maatschappij had ik me nooit geinteresseerd, politiek en economie waren niet aan mij besteed, maar via de invalshoek van de kunstgeschiedenis was ik wel enthousiast te krijgen. Ik zag dat wel zitten, ik liet mijn haren groeien en kleedde me opvallend. Dat vriendinnetje zat wel nog in mijn klas, maar gelukkig niet meer naast me, er waren andere meisjes, vooral uit lagere klassen.
Met voetballen ging het wat minder, ik had een terugslag, mijn positie op het middenveld moest ik afstaan, ik kwam op de bank terecht, maar wist me eroverheen te zetten; ik kwam weer in het team als rechtsbuiten. Dat is eigenlijk de positie waarop ik geboren ben. Hoewel het mij beter ging degradeerden we.
(volgende bladzijde)
