23 juni
"Jow," we worden wakker met houten hoofden. Er wacht geen dag met pompelen, dat is even wennen. De bus naar Reykjavik vertrekt om half twaalf. Natuurlijk staat de man met de cowboyhoed niet om tien uur bij de camping zoals hij gisternacht riep. We zitten op een bankje tegen de muur van een snackbar in de zon. Charles luistert radio. Ik heb weer bereik en bel Jacco. Hij is vanochtend vader geworden en klinkt blij en opgewonden. Ik ben blij voor hem. Ik bel pap en vertel dat alles goed is gegaan. Ik bel Matthijs die op de poes past, alles gaat goed. De bus komt, we vertrekken. Ik probeer wat slapen, onderweg stapt er een bloedmooi meisje (zeer goeie biening) in, die echter in schoonheid afneemt als ze begint te sms-en en te bellen en niet meer ophoudt. Het regent. Het landschap boeit me nu stukken minder, ik wil slapen tot aan Reykjavik.
(foto)
(travelling)
